Bytkowskie dzieje
Bytków to jedna z pięciu dzielnic Siemianowic Śląskich. Pierwszy zapis o Bytkowie pochodzi z 1298 r, źródłową wzmiankę o właścicielu osady Bytków odnaleźć można, także w Codex diplom z roku 1337. W roku 1402 właścicielem Bytkowa jest Maciej Wrochnik, piszący się “z Bytkowa”. Należą do niego również Michałkowice. W roku 1420 na Bytkowie zamieszkuje Franciszek z Bytkowa wywodzący się z rodziny Wrochników. Między 1441 i 1447 występuje Jan Wrochnik z Bytkowa. Bytków w 1440 r. należał do Dzietrzycha. W latach 1456 i 1462 zjawia się niejaki Dzieczko z Bytkowa. Mikołaj Bytkowski jest w 1466 roku sędzią ziemskim, bytomskim. W roku 1479 występuje Wawrzka z Bytkowa, a w 1481 występuje Franciszek z Bytkowa. W 1498 r. jako posiadacz występuje Mateusz Wrochnik. W XVII w. był w posiadaniu już do Hansa von Langendorf. W XVIII w. kupił go Wacław Hunter, a od połowy XVIII w. właścicielem był Ignatz von Kloch. W 1796 r. wieś kupił książę Hohenlohe, który założył hutę żelaza. W 1868 r. huta została zreorganizowana, a przy niej zbudowano odlewnię. W pobliżu została założona kolonia fryderycjańska o nazywającą się Ignatzdorf (teraz Wełnowiec). Od 1869 r. na pierwotnym gminnym terenie tej kolonii powstały dwie osady: prawdziwy Ignatzdorf i osada górnicza “Fryderyka”, usytuowana na północ od właściwej. W 1826 r. proboszcz Józef Beder postawił osadę, którą nazwał od swego imienia: “Józefowiec” (z czasem kolonia ta weszła w skład Wełnowca).
Losowy obrazek
