aby [link]antykwariat[link] mógł zaprezentować dowolną ksiązkę - musi ona najpierw być wyprodukowana
Dawniej do pisania wykorzystywano prawie wyłącznie pergamin. Pierwsza znana dziś wiadomość o papierze w Polsce pochodzi z r, 1325, chodzi w niej o rachunki z dziesięcin, zbieranych przez obcokrajowców. Sami, natomiast Polacy zaczęli pisać na papierze dopiero ok. roku 1360. Na rządy więc Kazimierza Wielkiego przypadł początek
coraz częstszego wypierania pergaminu przez tańszy od niego papier, choć ten prawie do końca XV w. pochodził wyłącznie z importu. Mimo to już o sto lat wcześniej zdobył on wyraźną przewagę nad pergaminem i w teorii ograniczył jego stosowanie dla szczupłej grupy rękopisów. Były to przede wszystkim księgi liturgiczne oraz inne, którym z jakiś powodów zamierzano nadać piękną szatę graficzną. (np. przeznaczone na dary).
Ich produkcją od końca XIV w. aż do początku XVI stulecia zajmowali się nie tylko mnisi, lecz również ludzie świeccy. Mianem tym określano artystę, zawodowo uprawiającego tę sztukę w celach zarobkowych.

Niewiele wiadomo o produkcji książki rękopiśmiennej w Polsce średniowiecznej. Niektórzy naukowcy nawet wątpią, czy w tym czasie w ogóle istniały na jej terenie jakiekolwiek skryptoria.
Decydującym w tym względzie czasem było przyjęcie przez Mieszka I jego dwór w 966 r. chrzu według obrządku łacińskiego przez co Polska dostała się w orbitę wpływów kultury zachodniej.
Pierwsze księgi zostały do Polski zaszczepione przez księży przybyłych z południa w orszaku Dąbrówki. W tym czasie znajomość pisania i czytania na terenie Polski była zjawiskiem niezwykle rzadkim.
Posiadali tę umiejętność właściwie tylko obcokrajowcy, przebywający tutaj np. w celach misyjnych oraz ich uczniowie należący również do stanu duchownego. Dlatego też jeśli istniały wówczas warsztaty pisarskie, to podobnie jak w całej Europie, należy się ich doszukiwać w kościołach
mi.in. benedyktyńskich, które znajdowały się np. w Lublinie i na Św. Krzyżu.

Oprócz działalności, jaką w zakresie książki rozwijały opactwa, takie jak: Poznań czy Kołobrzeg, wybitną rolę odegrał również dwór książęcy. Rozległe stosunki dyplomatyczne i personalne rodziny piastowskiej z Zachodem liczne poselstwa do Czech, na dwór cesarzy niemieckich ułatwiały import książki.
Cenne książki sprowadzane były do Polski za pośrednictwem księżniczek zachodnich, które tu przybywały jako żony Piastów.
Nie zachowały się do naszych czasów stare rękopisy, które zgromadzili pierwsi Piastowie, ponieważ zginęły w zamieszkach, jakie rozpętały się po śmierci Mieszka II (1034 r.) i w czasie najazdu Brzetysława czeskiego w 1038 r.

Antykwariat (od łac. nazwy antiquarius to osoba zajmująca się starożytnościami)
* w naszym rozumieniu to firma zajmująca się handlem starymi rzeczami, lub też mającymi wartość historyczną, estetyczną, materialną
* sklep oferujący antyki [stary przedmiot sztuki dawnej bądź książki (raczej używane)]. Do przedmiotów tych należeć mogą: woluminy, obrazy, rzeźby, meble, stare pocztówki, ryciny, nuty, grafiki, rękopisy, wyroby artystyczne, stare monety, komiksy, płyty analogowe lub inne itp.
dobry antykwariusz nie powinien tylko zajmować się sprzedażą, powinien również zajmować się historią dlatego postaramy się opisać w jaki sposób na przestrzeni wieków kształtowały się sposoby produkcji, wytwarzania książek.

• Motocykle
...
• Antykwariat
...
• Filmy online, za darmo, najnowsze filmy i premiery kinowe, Filmy on-line przez internet
...

Losowy obrazek